สาเหตุที่ไม่ควรวิพากษ์วิจารณ์สังคมบนพื้นที่สาธารณะ

ปกติแล้วในช่วงสองปีที่ผ่านมานี้แทบจะไม่ได้ขึ้นรถไฟฟ้าเลย

และเนื่องจากเหตุการณ์ความไม่ปกติของประเทศชาติ

จึงเป็นเหตุที่ทำให้ต้องโดยสารบริการขนส่งมวลชน

วันนี้ขณะที่โดยสารรถไฟลอยฟ้าอยู่

เราได้ทำให้เด็กสองคนบนรถไฟฟ้าวิตกและหวาดกลัว

สาเหตุมาจากคำสบถที่บ่นกับพี่ที่ร่วมงานกันทางโทรศัพท์

เนื้อความของเรื่องที่บ่นก็เป็นเรื่องของปัญหาวินาศกรรม

การก่อเหตุจราจล ความไม่สงบเรียบร้อยของบ้านเมืองอยู่พักหนึ่ง

โดยที่ลืมไปว่ามีเด็กอีกสองคนเป็นผู้ร่วมโดยสารบริการขนส่งมวลขน

ซึ่งเป็นพื้นที่สาธารณะ

เด็กๆสองคนนั้นก่อนที่จะลงรถไฟฟ้าพูดกับแม่ของพวกเขาว่า

"ถ้าพวกเสื้อแดงมาตีหนูจะทำยังไง"

สีหน้าของเด็กน้อยทั้งสองเต็มไปด้วยความวิตกกังวล

คำพูดเพียงไม่กี่คำมีพลังที่สามารถสร้างความกังวล

ให้แก่เพื่อนร่วมทางตัวน้อยๆได้มากขนาดนี้

ความรู้สึกผิดบาปเกาะกุมหัวใจเหลือเกิน

นี่+++ทำอะไรลงไปวะนี่...

สีหน้าของฉันเต็มไปด้วยความวิตกกังวล

ป่านนี้น้องๆสองคนนั้นจะเป้นอย่างไรบ้างหนอ

ความหวาดกลัวจะหายไปแล้วรึเปล่าหนอ...

ยังเป็นคำถามในใจฉันจนถึงตอนนี้

 

รู้สึกว่าตอนนี้ตัวเองก็ไม่ต่างอะไรกับพวกเสื้อแดงเลย

ที่เรียกร้องแต่เรื่องของตัวเอง

จนลืมไปว่าได้ละเมิดสิทธิและสร้างความเดือดร้อนให้ผู้อื่นไปซะแล้ว

 

หนูๆจ้ะ พี่ขอโทษ T T

 

ข้อคิดที่ได้: ไม่ควรวิพากษ์วิจารณ์สังคมบนพื้นที่สาธารณะ

 

 

 

 

โหห ร้ายแรงขนาดก่อวินาศกรรมกันเลยเหรอ
บังเอิญอยุต่างประเทศไม่ได้เสพข่าวสารใดๆในประเทศมาพักนึง
แต่ก่อนหน้านี้ ข่าวว่าพันธมิตรเสื้อเหลืองปิดสนามบิน ยึดทำเนียบ ทุบตำรวจ ชุมนุมปิดถนนเรียกร้องอะไรๆ เหมือนกันเลย เรียกได้ว่าก่อวินาศกรรมหรือก่อการร้ายหรือละเมิดสิทธิและสร้างความเดือดร้อนให้ผู้อื่น ได้ไหมนะ

หลังจากที่กดคอมเม้นท์ไปแล้ว ข้อคิดที่ได้: ไม่ควรวิพากษ์วิจารณ์สังคมบนพื้นที่สาธารณะ(ของผู้อื่น) ฟิมก้อต้องยอมรับเหมือนกันแล้วล่ะ แต่ต่างกันที่ความคิดและความรู้สึก

หวังว่าคงไม่ว่ากันนะ
004695
12 มี.ค. 2553 เวลา 22:53 น.
ไม่ว่าหรอก เราใจกว้างพอ เราเองก็ไม่ได้บอกว่าอยู่สีไหนนะ แต่แค่รู้สึกว่าใครได้รับผลกระทบอะไรก็มักจะอินแค่ช่วงช่วงหนึ่งรึเปล่า สิ่งที่เสื้อเหลืองทำเราก็ไม่ได้คิดว่ามันถูกเสียทั้งหมด

ทำอะไรให้บ้านเมืองวอดวาย แตกความสามัคคี มันก็ไม่ถูกต้องทั้งนั้นแหละนะ

อย่าคิดว่าต้องเป็นสีอะไรสีไหนเลยจะดีกว่า
001542
Mew
13 มี.ค. 2553 เวลา 07:54 น.
ฝ่ายก่อการ: เสียสละแค่นี้กันไม่ได้เหรอ
ฝ่ายต่อต้าน: จะออกมาทำไม โชว์ความไม่ฉลาดของตัวเองเหรอ
ฝ่ายอคติ: ดูซิมันจะไปได้สักกี่น้ำ คนเค้าเกลียดกันทั่วเมืองละ
ฝ่ายไม่เข้าใจ: พวกนี้บ้าชัดๆ จะออกมาหาสาระอะไร
ฝ่ายที่ไม่เข้าข้างใคร: ก็ให้ทำไป ไม่รบกวนคนหมู่มากเป็นพอ
ฝ่ายที่ได้รับผลกระทบ: ฉันเกลียดพวกแกจังเลย พวกสัตว์นรก
ฝ่ายที่ไม่ได้รับผลกระทบแต่มีอารมณ์ร่วม: เคยคิดไหมว่าคนเขาจะรู้สึกยังไง เดือดร้อนกันทั่วเลย

สำหรับเจนะ การทำใครเดือดร้อนก็ไม่ดีทั้งนั้นแหละครับ... แต่ผมก็เข้าใจทุกฝ่ายนะ ว่าแต่ละกลุ่มแต่ละฝ่ายก็มีจุดยืนและแนวทางของตัวเองทั้งนั้น เข้าใจกันมากๆ ให้อภัยกันมากๆ คุยและรับฟังกันมากๆ เรื่องพวกนี้ก็เกิดขึ้นไม่บ่อยหรอก (มองแบบผู้(เหมือนจะ)เข้าใจโลก) เหอๆๆ ยาวไปมั้ยเนี่ย...
001415
18 มี.ค. 2553 เวลา 23:01 น.
:)
001542
Mew
19 มี.ค. 2553 เวลา 01:01 น.
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic